Van opruimen naar herinneren

In het begin van een nieuw jaar hebben veel mensen goede voornemens. Meer sporten, afvallen én vaak ook OPRUIMEN. Kasten gaan open en dozen worden uitgezocht. En soms kom je dan spullen tegen die je al jaren bewaart. Niet omdat je ze nog gebruikt maar omdat er herinneringen aan vastzitten.

En dan komt soms die vraag:

“Kun je hier iets van maken voor de kinderen?”

Zo begon ook dit verhaal.

De groen wit geruite gordijnen van een oude vouwwagen kwamen tevoorschijn. Jarenlang waren ze mee op reis geweest. Zomers, vakanties, samen onderweg. Ze waren er gewoon, op de achtergrond en maakten ongemerkt al die momenten mee.

Van deze gordijnen maakte ik in mijn Atelier Biezonder tafellakens. Bedoeld voor in de tuin, op vakantie, aan tafels waar weer nieuwe herinneringen mogen ontstaan. In de hoekjes van de tafellakens zitten kleine vakjes. Daarin kunnen stenen die ooit zijn meegenomen als souvenirs van vakanties van weleer. Kleine stenen, maar vol verhalen.

De tafellakens zitten in tasjes, gemaakt van dezelfde stof. Op de tasjes staat een mooie vakantiefoto. Hun papa staat daarop, hij wordt al lang gemist, maar in de herinneringen is hij nog steeds dichtbij.

Het koord van de tasjes is met de hand gehaakt door hun mama, van garen uit een oude gebreide trui. Ook maakte ik kleine zakjes voor de vier stenen, opnieuw voorzien van een mooie vakantiefoto. Alles hoort bij elkaar en draagt iets van vroeger.

Niet om iets vast te houden dat voorbij is, maar om herinneringen een nieuwe plek te geven in het leven van nu.